Dag 15

Jambo trouwe lezers.

Vanmorgen begon de dag weer om 7 uur met ontbijt.  We hadden pannekoeken. Een heerlijk ontbijtje dus. Het was de bedoeling dat we weer om 8 uur in de bus zaten maar dit werd op z’n tanzaniaans half 9. We zaten in de bus en voelden ons weer de koningin. We bleven maar zwaaien naar alle kinderen die langs de weg stonden. We gingen opweg naar het dorpje waar we al eerder enkele dagen gebouwd hadden. We gingen dit keer niet heen om te bouwen maar om het huisje feestelijk te openen. We kwamen bij het eerste huisje. Hier was een vrouw net haar baby aan het voeden terwijl wij met zn dertigen langs kwamen. Ze vluchtte snel haar huisje in om haar fleurige Afrikaanse kleed aan de trekken. Eemaal buiten werd zij feestelijk ontvangen. We hingen ballonnen op, gingen op de foto en Rozanne hield een overtreffende speech. We gingen door naar de volgende huisjes waar deze ceremonie werd herhaald. Om een uurtje of 11 keerden we weer terug naar ‘huis’. Hier lunchten we om vervolgens weer naar het zelfde dorpje te vertrekken. Hier werden we ontvangen door de Zigua stam. Ze hadden een middag voorbereid met enkele traditionele activiteiten. Het begon met het lekkere hapje, namelijk de kip. Een jongen liep al een tijdje verdacht rond met een levendig kipje. Nadat verteld werd wat de bedoeling was kon het kipje al geen kant meer op. Deze kip werd namelijk geslacht. Je kon je aanmelden, de uiteindelijke slachters werden Thomas en Roy. Thomas ging als eerst. Hij moest met zijn blote voeten op de vleugels en poten van de kip gaan staan. Vervolgens sneed hij de kop eraf. Roy moest even wachten want zijn kip had de benen genomen (ERG LOGISCH NATUURLIJK). Na een langdurige zoektocht kon ook Roy aan de slag. Gelukkig waren er ook nog andere activiteiten. Het haar van de meiden kon worden ingevlochten, mais stampen en dansen op Afrikaanse beats. Na een leuke middag vertrokken wij weer. In de bus merkte Petra een vreemd luchtje op. Ze dacht aan kabeljauw. Nadat de rest ook iets opmerkelijks rook, kwamen we er achter dat de translator de dooie kipjes in een zakje mee had. Hier werden enkele liedjes over bedacht. Namelijk: daar boven op de berg, daar boven berg. Daar reed een witte bus, daar reed een witte bus. Met een kipje, met een kipje. Wat is dat lekker knus, wat is dat lekker knus. Enzz.. Eenmaal thuis aangekomen, moesten alle kleren worden gewassen die gedragen waren tijdens het bouwen. Deze kleren kunnen zo schoon afgeleverd worden aan de arme mensen. Overal hingen waslijnen met shirtjes en broeken te drogen. Om 19:00 stond het feestmaal klaar. Deze laatste avond werd er namelijk gegeten met alle translators, buschauffeurs, de pastor en Christina (de coordinator van dit project in Handeni). Het feestmaal bestond onder andere uit de heerlijke kippetjes die Thomas en Roy hadden geslacht. Hierna namen we van iedereen afscheid. De avond eindigde zoals gewoonlijk met een potje weerwolfen en veel gezelligheid. Morgen hebben we een lange reisdag voor de boeg!
Lieve thuisblijvers, we willen jullie bedanken voor het lezen en reageren op onze blog.  Het was altijd weer een leuk momentje wanneer dit werd voorgelezen. We zien jullie allemaal zondag weer op Schiphol. Hierna is er zoals jullie weten een afsluiting in Irene in Broek op Langedijk, iedereen is welkom. Hier is voor ons een onbijtje geregeld en voor jullie een lekker kopje koffie.

Dikke kus van Marijke en Karen.

p.s vandaag 25 augustus 2012 wordt onze Kelly de Jong 26 jaar!