Dag 14

Lieve thuisfront, 

Hierbij alweer een veslag van de helden uit Tanzania, want zo voelen we ons soms best wel. De omstandigheden zijn zo totaal verschillen vergeleken bij wat we gewend zijn dat het voor iedereen emotioneel flink aanpoten is. Buiten alle ongemakken, waar we steeds makkelijker mee omgaan, is het verwerken van alle, vaak bizarre , gebeurtenissen een constante uitdaging. Gelukkig is de groep heel sterk en kan je bij iedereen terecht als er sprake is van een overload of persoonlijke aandacht. Vandaag zijn we weer op locatie geweest om te bouwen. In de ochtend lekker gewerkt, maar in de middag bleek dat de batterij van velen aardig aan het leeglopen is. De sfeer is echter altijd super !!  Er wordt veel gelachen en veel gezongen, spelletjes gedaan en op menig slaapvertrek wordt nog lang gespoken over de ervaringen of er wordt gewoon gekeet  . Terwijl ik dit schrijf hoor ik buiten de prachtige zang van Tanzaniaanse vrouwen in het kerkkoor die de unieke sound van Afrika laten horen. Er is een sing-in waar velen heen zijn en ik ga straks ook. Het grote nieuws van vandaag is dat Roy ( denkt) goud te hebben gevonden. Hij heeft bij terugkeer urenlang zitten zeven met zijn nog enige schone T shirt. De groep heeft al ringen en oorbellen bij hem besteld......Vandaag hebben we ook de plaquettes gemaakt en gefotografeerd voor de mensen die een huis hebben geadopteerd. Op de foto met de begunstige( toekomstige bewoners) en presentjes aan ze weggegeven. Het spelen met de kinderen, het krioelt ervan en ze hebben allemaal een hoge adopteerbaarheids  factor. Het is heerlijk om met ze om te gaan en de blijheid te ervaren. Marijke Kelly en nog enkele anderen  hebben hun haar laten vlechten door een Tanzanaanse en er is gereden om de zelfgemaakte houten fietsjes waar de kinderen mee spelen.We heben water gehaald uit het kleine meertje en sten naar boven gesjouwd. Waar een zeer tengere Tanzaniaanse 5 stenen de circa 800 meter de heuvel op brengt, komen wij niet verder dan 2 of drie stenen en komen we een minuut later dan zij boven. Ze zijn hier taai als leer en zeuren staat niet in hun woorden boek. Zo beleven we elke dag tientallen dingen die dit tot een geweldig avontuur maken.Het einde raakt in zicht, niet alleen van dit verhaal m aar ook van de reis. De laatste dagen staan er nog leuke dingen op het programma, maar zonder dat er veel over wordt gesproken verlangen we er ook naar om zondag op Schiphol te landen en jullie te omhelzen.Stel dan vooral niet de vraag: hoe was het in Tanzania ?, want dan loop je de kans dat het erg laat wordt. Ik ga nog even naar de sing- in en dan lekker dromen..    

Tot zondag

Kees